Κατά τη διάρκεια της νύχτας, υπέστησα μεγάλο πόνο από τους πόνους και στα δύο μου πόδια.
Το πρωί, γύρω στις επτά η ώρα, ενώ προσευ 있었α, ο Άγγελος ήρθε και με πήρε στον Ουρανό. Φτάσαμε σε ένα όμορφο κτίριο, μπήκαμε μέσα και μπήκαμε σε ένα δωμάτιο.
Μέσα υπήρχε ένα όμορφα στρωμένο τραπέζι με ένα ψωμί, κάποια όμορφα μπισκότα και γλυκά. Μια ομάδα αγίων ανθρώπων είχε συγκεντρωθεί κοντά. Ο Θεός ο Πατέρας ήταν παρών. Ήταν πολύ ψηλός, με ώριμη εμφάνιση και χαρούμενος.
Μιλώντας σε όλους μας, είπε: «Είμαι εδώ σήμερα για να σας πω ότι πρόκειται να επισκεφθώ όλους τους Επισκόπους μου σε όλο τον κόσμο».
Γύρισα στον Κύριό μας και ρώτησα: «Είναι όλοι καλοί; Είστε ευχαριστημένος μαζί τους;»
Απάντησε: «Όχι όλοι. Κάποιοι είναι καλοί, κάποιοι δεν είναι, αλλά τους αγαπώ ακόμα και όλους. »
Ο Κύριός μας συνέχισε να μιλά στο σύνολο της ομάδας για διάφορα πνευματικά θέματα.
Ξαφνικά, ο Θεός ο Πατέρας έκανε μια χειρονομία για να τον ακολουθήσω. Είπε: «Έλα, έλα. Γύρισε προς αυτή την κατεύθυνση. Θέλω να σου δείξω κάτι».
Καθώς γύριζα, μια όραση εμφανίστηκε μπροστά μου. Αναγνώρισα αμέσως το χωριό Knežak στη Σλοβενία. Κοιτούσα προς τα κάτω, από ψηλά. Το χωριό ήταν φωτισμένο, όχι από τον ήλιο, αλλά από ένα λαμπρό ουράνιο φως.
Ο Κύριός μας ρώτησε: «Αναγνωρίζεις αυτό το μέρος;»
Με ενθουσιασμό απάντησα: «Ω ναι, Κύριε, αυτό είναι το Knežak! Εκεί είναι η εκκλησία όπου σταυροβαπτίστηκα. Τι όμορφο φως πάνω από το χωριό».
«Κύριε, η εκκλησία στο Knežak ήταν η κύρια ενορία μου, και εκεί είναι που σταυροβαπτίστηκα, όπου έκολα την Πρώτη Αγία Κοινωνία και το Χρίσμα. Εκεί πήγαινα στα μαθήματα γραφών. Ο τοπικός ιερείς ήταν ο δάσκαλός μας. Το χωριό όπου έζησα, που ονομάζεται Bač, απέχει μόνο ένα χιλιόμετρο από το Knežak».
Από τη γωνία μου, δεν μπορούσα να δω το χωριό μου, το Bač.
Είπα: «Κύριε, τα σπίτια στο χωριό Knežak εμποδίζουν την θέα του χωριού μου, του Bač, που βρίσκεται ακριβώς πίσω από αυτό. Το σπίτι όπου μεγάλωσα και γεννήθηκα είναι εκεί».
Είπε: «Το γνωρίζω αυτό».
Με κοίταξε και είπε χαρούμενα, ανεβάζοντας τη φωνή Του: «Ευλογημένο να είναι το μέρος όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε η Valentina! Να είναι ευλογημένο!»
Επάναλαβε: «Ευλογημένη να είναι η γη όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε η Valentina». Ο Κύριός μας το επανέλαβε μερικές φορές.
Όταν τελείωσε η όραση του Knežak, ο Θεός Πατέρας κι εγώ γυρίσαμε και επιστρέψαμε στο τραπέζι.
Κοίταξα το γλυκό στο τραπέζι και αποφάσισα να δοκιμάσω ένα μικρό κομμάτι. Ήταν ένα γλυκό ροζ και λευκού χρώματος με πολύ μαλακή υφή, παρόμοιο με sponge cake αλλά πολύ πιο ελαφρύ. Πήρα ένα μικρό κομμάτι του γλυκού, κρατώντας το στο αριστερό μου χέρι πάνω σε ένα λευκό χαρτίलινό πανάκι. Έσπασα ένα μικρό κομμάτι και το έφαγα. Ω, η γεύση ήταν τόσο υπέροχη, τόσο απαλή.
Ο Θεός Πατέρας στάθηκε δίπλα μου, πήρε το υπόλοιπο του γλυκού που κρατούσα στο χέρι μου και το έφαγε.
Με ρώτησε: «Σου αρέσει;»
Απάντησα: «Ω, είναι πανέμορφο».
Είπε: «Βλέπεις; Μοιραζόμαστε πάντα τα πάντα μαζί. Είμαστε ένα. Μην φοβάσαι. Εσύ κι Εγώ, είμαστε ένα, και κανείς δεν μπορεί να μας χωρίσει».
Ο Θεός Πατέρας μίλησε τότε και πάλι σε όλους και επανέλαβε: «Τώρα, πρέπει πραγματικά να πάω και να επισκεφθώ όλους τους Επισκόπους Μου στον κόσμο — και Εγώ Είμαι Επίσκοπος Ο ίδιος. Είμαι Ιερέας, Είμαι Θεός, Είμαι τα πάντα."
«Και, Κύριε, να είσαι ευλογημένος και αγαπητός για πάντα! Και Σε ευχαριστώ και Σε αγαπώ πολύ», είπα.