Aking mga pinakamamahal na Anak,
Ngayon ang Pambansang Araw ng Pransya, at gusto kong sabihin sa inyo na dapat ay nagbibigay ito sa Akin ng kasing-laking kagalakan gaya ng nararamdaman ninyo. Sa kasamaang palad, hindi ganoon ang nangyayari dahil ang Pransya, ngayon, sa mga panahong ito, ay hindi tapat sa Akin. Ang mga kinatawan nito ay nagpapasa ng mga batas na idinidikta sa kanila ng Aking sumumpang kaaway, ang demonyo, si Satanas, Lucifer, at katulad niya, sila ay nanumpa na kapootan Ako at sirain ang Aking Nilikha.
Mula noong araw na ang Lucifer — ang dating magandang anghel — ay sumigaw sa Akin, “Non serviam!” — “Hindi Ako maglilingkod sa Iyo!”— Ako ay nalungkot — oo, Ako, ang Diyos, ay lubhang nalungkot. At kapag ang ilan sa inyo, Aking mga nilalang, ay nagsasabi rin sa Akin ng, “non serviam,” “hindi Kita kilala,” ang Aking Pinakabanal na Puso sa Krus ay umaatras, naninigas, at Ako ay lubhang nalulungkot.
Aking mga Anak, huwag kayong makinig sa mga kinatawan ng bayan na ito, sa mga hindi matuwid na halal na opisyal, sa mga mambabatas na inaangkin ang karapatan sa buhay at kamatayan ng kanilang kapwa tao kahit wala silang karapatan o kapangyarihan na gawin iyon. Ang kanilang kasalanan ay malaki, napakalaki; ito ay kriminal — at ano ang nangyayari sa mga kriminal na hindi nagsisisi? Gaya ng alam ninyo, hinuhukay nila ang sarili nilang espirituwal na libingan; tinatapos nila ang buhay ng biyaya na maaari ko pang ibigay sa kanila upang ihatid sila sa Akin — Ako na namatay sa Krus upang iligtas din sila. Sa pamamagitan ng kanilang mga batas, hindi lamang nila tinatapos ang pisikal na buhay ng mga sawi o ng mga nag-iisa, kundi pinuputol din nila ang kanilang sarili mula sa supernatural na buhay.
Manalangin, Aking mga Anak, para sa mga tagabitay na ito, para sa mga hindi matuwid na ito, para sa mga kahabag-habag na kaluluwang ito na, matapos patayin ang kanilang kapwa tao, ay hinuhukay ang sarili nilang libingan — ang mas malawak, mas malalim, at walang hanggang libingang iyon na siyang impiyernong bangin na walang takasan, at nananatili, nananatili, at nananatili nang walang katapusan.
Kaya dapat sana ay araw ng pagdiriwang para sa Pransya ngayon, ngunit sino ang inyong ipagdiriwang? Si Marianne ba, na wala namang sinuman, o ang Mahal na Birhen, ang Aking Ina at ang inyong Ina, ang patrona ng Pransya? Kung, sa kaibuturan ng inyong puso, ay ipinagdiriwang ninyo ang Aking Pinakabanal na Ina — ang inyong Ina — ngayong araw, mabuti ang inyong ginagawa, sapagkat karapat-dapat siya sa lahat ng papuri, lahat ng pagkilala, at lahat ng sigasig.
Kaya ngayon ay pista ng Aking Ina, kung paanong magiging muli ito sa Agosto 15, bagaman sa panahong iyon ang kanyang pista ay para sa lahat. Isipin ninyo siya ngayong araw; ipagkatiwala ang inyong mga sundalo na magmamartsa sa kanyang mapagmahal na Awa at sa kanyang pagiging inang proteksyon. Ihandog ang Milagrosong Medalya tuwing makakaharap ninyo nang personal ang isang sundalo o isang miyembro ng militar. Nawa'y dalhin niya ang medalyang ito upang ang Aking Ina ay makasama niya sa bawat misyon, at babantayan niya siya — ang kanyang katawan at ang kanyang kaluluwa — at nawa'y manatili siyang tapat sa kanya, ang dakilang Patrona at Tagapagtanggol ng Pransya.
Ang Aking Pag-ibig para sa inyo ay dakila, napakadakila, at nais ko kayong makasama Ko magpakailanman. Maging Akin kayo gaya ng pagiging Akin sa inyo; mahalin Ako nang buong puso, nang buong kaluluwa, at ngayon ay bigkasin ang isang gawa ng kawanggawa(1). Ibinibigay Ko sa inyo ang Aking mga Salita, at hindi ninyo lubos na napagtatanto ang napakalaking biyaya ng pagbabasa sa Akin at ang pagkaalam na Ako ang Isang nagnanais na makasama kayo sa Kanya magpakailanman.
Napakalapit Ko sa iyo gaya ng pagiging malapit Ko sa Aking mga apostol at alagad; nakilala Nila Ako, nakita Nila Ako, naniwala Sila sa Akin, at ibinigay nila ang kanilang buhay para sa Akin. Nagdusa ang mga unang Kristiyano para sa Akin; sa mga arena, ang kanilang pananampalataya ay napakatatag kaya kung minsan ay hinahayaan Ko ang mga leon o iba pang mababangis na hayop na huwag silang saktan. Ngunit ang mga pagano ay mas malupit pa kaysa sa mga hayop, at nangyayari pa rin ito hanggang ngayon: sa pagkapasok ng diyablo, pinapatay nila ang sarili nilang mga walang kalaban-labang tao; inaalay sila sa karahasan o upang mapagbigyan ang kanilang walang pakundangang mga pagnanasa. Kaakibat nito ang deipikasyon ni “Marianne,” na wala namang iba kundi ang nagpapasa ng kanyang soberanya sa diyablo, na kasalukuyang naghahari sa Pransya at Europa.
Makakaranas ka ng pagbabawas sa iyong mga kalayaan, isang pagmamanman na hindi kailanman magmumula sa Diyos — Siya na nakakakita sa lahat, nakakaalam ng lahat, at dumarating upang tulungan ka sa pamamagitan ng Kanyang Banal na Pagkalinga.
Magtiis kayo, Aking mga lubhang minamahal na mga anak, sa pang-aaping lalong magiging mapanupil at magpapagulo sa inyong katayuan, dahil ang kalayaang inakala ninyong nakamit ninyo sa pamamagitan ng teknolohiya ng impormasyon ay babaluktutin at gagamitin laban sa inyo.
Anuman ang pagbabago ng lipunan — at ito ay lalong magiging mapanupil — palagi Akong sasama sa inyo, at ang Diyos ay hindi kailanman magagapi. Lumapit kayo sa Akin, sa inyong Ina na si Maria, at makakasama Ninyo Kami magpakailanman kapag dumating na ang panahon upang muling makapiling Kayo.
Naghihintay Ako sa iyo; iniibig kita, at kasama Ako ng bawat isa sa inyo na nananalangin sa Akin at nagtitiwala sa Akin.
Pinagpapala ko kayo, sa Ngalan ng Ama, ng Anak, at ng Espiritu Santo †. Amen.
Ang inyong Panginoon at ang inyong Diyos
(1) https://srbeghe.blog/prieres/ : Panalangin Blg. 8Pinagmulan: ➥ SrBeghe.blog