Ngayong umaga, bago ako umalis ng bahay upang dumalo sa Banal na Misa, ang Ating Panginoong Jesus ay lumapit at malumanay na bumulong sa akin, “Nais mo bang pumunta sa Aking Silid sa Itaas? Sa sandaling simulan nilang ihanda ang Altar, pumunta ka sa Aking Silid sa Itaas.”
Pagkatapos, sa sandaling pumasok ako sa Simbahan para sa Banal na Misa, dinala ako ng Ating Panginoong Jesus sa Silid sa Itaas.
Sinabi Niya, “Valentina, anak Ko, alam mo ba kung bakit palagi kitang tinatawag? Nais kong kasama Kita upang aliwin Ako dahil labis Akong nasasaktan sa mundo, sa maraming kasalanang ginagawa nila.”
“Nagdurusa Ako nang lubos upang tubusin kayong lahat, ngunit hindi nakikinig ang mga tao sa Akin.”
“Malapit ko nang baguhin ang mundo, ngunit kailangan mong magtiis nang kaunti pang panahon. May mga pangyayaring darating pa, gaya ng dapat matupad sa propesiya. Sabihin sa mga tao na maging handa at magsisi. Magtiis, nang kaunti pang panahon, dahil malapit nang magbago ang lahat sa mundo para sa ikabubuti. Wala nang kasalanan, wala nang pagdurusa at wala nang digmaan. Ang lahat ay mababago. Ito ay magiging isang bagong mundo, isang bagong nilikha.”
Habang inihahanda ng Ating Panginoon ang aking pag-alis sa Silid sa Itaas, sinabi Niya, “Pagbaba mo, ipanalangin mo ang Aking mga pari at obispo dahil marami silang ginagawang mali na hindi nakalulugod sa Akin. Mahal ko silang lahat, ngunit gumagawa sila ng mali, gumagawa ng sarili nilang mga desisyon ayon sa kung ano ang angkop sa kanila, nang hindi Ako tinatanong.”
“Gayundin, ipanalangin mo ang Simbahang ito sa Parramatta.”
“Hindi Ako nalulugod na ang Diyakono ang nagbabasa ng Ebanghelyo. Ang Aking mga Pari ang dapat magbasa ng Ebanghelyo at magbigay ng homiliya sa mga tao. Sabihin mo kay Father na mas gusto Ko na ang Pari ang magbasa ng Ebanghelyo at magbigay ng Homiliya, dahil ito ang Aking Turo.”
“Kapag tumatanggap ka ng Banal na Komunyon, bumalik ka sa iyong upuan, lumuhod, at magpasalamat sa Akin na pinapakain Kita. Sa huli, Ako ang nagpapalusog sa iyo, ngunit gusto kong ibalik mo ito sa Akin, dahil kailangan ko ang iyong tulong. Kapag ibinalik mo ito sa Akin, marami akong magagandang bagay na magagawa gamit ang Banal na Komunyong iyon.”
“At mayroon pang isa. Masdan mo kung gaano kalakas ang Aking Presensya.” Ipinakita sa akin ng ating Panginoon ang nangyayari sa Banal na Altar habang isinasagawa ang Konsekrasyon.
Sinabi Niya, “Masdan mo! Kung ang Diyakono ay nakatayo nang masyadong malapit sa Pari, kapag ang Pari ay nananalangin sa Aking Ama upang tanggapin ang mga alay sa Altar at naghahanda nang tawagin ang Espiritu Santo upang bumaba at pakabanalin ang tinapay at alak, kung gayon ang Espiritu Santo ay hindi makakababa. Ang Diyakono ay dapat umurong at lumuhod, palayo sa Pari.”
Pagkatapos, pinanood ko habang ang Diyakono ay lumalayo sa Altar, mula sa Pari, at lumuluhod habang isinasagawa ang Konsekrasyon, kung paano ninais ng ating Panginoon.
Ipinaliwanag ni Panginoong Jesus, “Kapag ang Diyakono ay umatras, doon bumababa ang Espiritu Santo. Kung ang Diyakono ay masyadong malapit sa Pari, nakakasagabal siya sa Espiritu Santo.”
Saksi ako pagkatapos sa pagbaba at pananatili ng Espiritu Santo sa ibabaw ng Pari. Ang Santuwaryo ng Altar ay nalulunod sa isang napakaluwalhating liwanag, habang isang marilag na Kalapati ang lumilitaw sa itaas ng Altar. Nakakamangha ang kagandahan ng pangitain. Wala pa akong nakitang katulad nito noon. Pinababanal ng Espiritu Santo ang alay ng Pari. Ang ating Panginoong Jesus ay nasa Silid sa Itaas, muling isinasakripisyo ang Kanyang Pasyon, ngunit kasabay nito, Siya ay kasama ng Pari habang itinataas Siya ng Pari, nananalangin at iniaalay Siya sa Ama.
Nagtanong sa akin si Panginoong Jesus, “Naniniwala ka bang Narito Ako sa Altar? Ako ang Buhay na Diyos!”
Sinabi ko, “Panginoon, lagi akong naniniwala na Narito Kayo sa Altar. Kayo ang Makapangyarihang Diyos, at walang sinumang hihigit sa Inyo.”
Pinagmulan: ➥ valentina-sydneyseer.com.au