Sa Banal na Misa ngayong araw, muling sinabi ng ating Panginoong Hesus, “Anak Ko, Valentina, halika sa Aking Silid sa Itaas!”
Sabi ko, “Panginoong Hesus, ngunit hindi po ako karapat-dapat na pumunta sa Iyong Banal na Presensya. Napakabanal Niyo po.”
Habang pinapanood ko ang paghihirap ng ating Panginoon sa Silid sa Itaas, labis akong naantig.
Sabi Niya, “Alam mo ba na ang Aking pagdurusa at ang iyong pagdurusa ay nagkakaisa?”
“Nagdurusa ka para sa Akin at nagdurusa Ako para sa iyo, para sa lahat, kaya karapat-dapat kang tumanggap ng grasyang ito. Huwag mong isiping hindi ka karapat-dapat. Labis akong sinasaktan ng mundo. Napakasala ng mundo na hindi ko maipaliwanag sa iyo. Kapag narito ka kasama Ko, binibigyan mo Ako ng kaunting suporta at konsolasyon na hindi Ko natatanggap mula sa ibang tao. Kaya naman, gumaan ang pakiramdam Ko kapag narito ka.”
“Pagbaba mo at pagbalik sa iyong puwesto, sa pamamahagi ng Banal na Komunyon, muli Kitang hihilingin na tanggapin Ako at pasalamatan Ako, at alam Kong marami kang iniaalay sa Akin, ngunit gusto Ko na ialay Mo ang Aking Banal na Katawan pabalik sa Akin dahil kailangan Ko itong gamitin para sa ibang layunin. Ito ay sa pagitan mo lang at Akin.”
Pinapanood ko habang nagdurusa ang ating Panginoon sa Silid sa Itaas. Hindi alam ng mga tao ang pangitain, kung gaano kahalimaw ang paghihirap ng ating Panginoon, ang pinakasukdulang lakas ay lumalabas mula sa Kanya.
Sabi Niya, "Ano pa ang maibibigay Ko sa iyo? Ibinibigay Ko ang lahat — ibinibigay Ko ang Aking buhay. Inubos Ko ang Aking Sarili hanggang sa wala at patuloy Ko itong ginagawa upang tubusin ka at iligtas ka. Ano pa ang gusto mong gawin Ko? Hindi iyon kinikilala ng mga tao. Hindi na Sila naniniwala sa Akin. Hindi na Nila Ako pinararangalan. Itinataboy lang Ako."
“Sa Aking habag at sa Aking paghihirap, Ako ay nananatiling maawain sa mundo. Hindi Ko kayang bumitaw dahil alam Ko ang kamangmangan ng mga tao, at dahil nagiging masyado na silang mayabang ngayon sa mundo.”
Nang dumating ang oras ng koleksyon sa simbahan ngayong araw, lubhang nabahala ang Panginoong Hesus.
Sabi Niya, “Huwag hawakan! Huwag ninyong hawakan ang maruming pera na kinasusuklaman Ko. Dahil sa pera, napakaraming kasalanan sa mundo, napakaraming kayabangan, napakaraming krimen, napakaraming kasakiman. Habang dumarami ang mayroon ang mga tao, lalo pa silang naghahangad. Iyan na lang ang pinag-uusapan nila. Napakaraming dumi sa pera na kinasusuklaman Ko.”
Inialay ko sa Ating Panginoon ang mga taong namatay sa lindol sa Venezuela, at ang mga nabuhay na nakaligtas sa lindol.
Nanalangin ako sa Panginoong Hesus, “Panginoon, maging maawain Kayo sa maraming taong namatay, at sa mga naiwan na nagdurusa at sa mga naghihirap sa kahirapan — sa lahat ng tao sa Venezuela.”
Sabi Niya, “Ako ay maawain, ngunit maging makatotohanan kayo. Tandaan ninyo, na sangkot sila sa pagbebenta ng droga at hindi iyon nakalulugod sa Akin. Hindi dapat ganoon ang paraan. Hindi Ako masaya tungkol doon. Masyado silang nasasangkot sa droga at iyan ay kasamaan.”
Sabi ko, “Panginoon, ngunit napakahirap po nila.”
Sumagot Siya, “Oo, ngunit hindi iyan ang tamang paraan ng pamumuhay, ang pagbebenta ng droga. Maaari sana silang nanalangin at humingi sa Akin ng ibang paraan upang magtrabaho at kumita ng ikabubuhay.”
Panginoon, maawa Kayo sa buong mundo.
Pinagmulan: ➥ valentina-sydneyseer.com.au