ಇಂದು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ದೇವದೂತನು ಬಂದು ಪವಿತ್ರ ಆತ್ಮಗಳನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಲು ನನ್ನನ್ನು ನರಕಲೋಕಕ್ಕೆ (Purgatory) ಕರೆದೊಯ್ದನು. ನರಕಲೋಕದ ಈ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಪುರುಷರಿದ್ದರು. ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು, ಬಹಳ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಕಾಣುವ ಮತ್ತು ಸೂಟ್ ಧರಿಸಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿ, ನನ್ನನ್ನು ಮಾತನಾಡಿಸಲು ಮುಂದೆ ಬಂದರು. ಅವರು ವಯಸ್ಸಾದವರಂತೆ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಯಾರೆಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಅವರು ತಮ್ಮ ಹೆಸರನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಲಿಲ್ಲ.
ಅವರು ಹೇಳಿದರು, “ನಾನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ನನ್ನ ಮಗನಿಗಾಗಿ ನನ್ನ ಕೈಲಾದಷ್ಟು ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದೆ ಎಂದು ನಿನಗೆ ಗೊತ್ತಿದೆಯೇ? ನಾನು ಅವನಿಗಾಗಿ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅವನ ಎಲ್ಲಾ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ನಾನೇ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅವನು ಅವುಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ಬದಲಾಗಬಹುದು ಎಂಬ ಭರವಸೆಯಲ್ಲಿ, ನಾನು ಅವನಿಗಾಗಿ ಖರೀದಿಸಿದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಅವನ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟು ಬರುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅವನು ಅದನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಮೆಚ್ಚಲಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಎಂದಿಗೂ ನನಗೆ ಧನ್ಯವಾದ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ನಾನು ಯಾವುದೇ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ನೋಡಲಿಲ್ಲ.
ನಾನು ಆ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಹೇಳಿದೆ, “ಭೌತಿಕ ವಸ್ತುಗಳು ಮುಖ್ಯವಲ್ಲ. ಬಹುಶಃ ನೀವು ಅವನಿಗೆ ವಿಶ್ವಾಸದ ಬಗ್ಗೆ, ಧರ್ಮದ ಬಗ್ಗೆ ಬೋಧಿಸಬೇಕಿತ್ತು. ಅದು ಅವನಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಉಪಯುಕ್ತವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.”
ಅವರು ವಿಷಾದಿಸುತ್ತಾ ಹೇಳಿದರು, “ನಿನಗೆ ಗೊತ್ತೇ, ನಾನು ಆ ಹುಡುಗನ ತಂದೆ, ಮತ್ತು ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ಅವನಿಗಾಗಿ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸುತ್ತಾ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರಿಂದ, ಈಗ ನಾನು ಸಂಕಟಪಡಬೇಕಾಗಿದೆ. ನಾನು ಅವನೊಂದಿಗೆ ವಿಶ್ವಾಸದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡಬೇಕಿತ್ತು ಮತ್ತು ಅವನ ಪರವಾಗಿ ಮೌನವಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬೇಕಿತ್ತು. ಬದಲಾಗಿ, ನಾನು ಭೌತಿಕ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದೆ. ಈಗ, ನಾನು ಹಾಗೆ ಮಾಡಬಾರದಿತ್ತು ಎಂದು ನನಗೆ ತೋರಿಸಿಕೊಡಲಾಗಿದೆ. ನಾನು ಇದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ದೇವರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿರಬೇಕಿತ್ತು, ನನ್ನ ಮಗನಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬೇಕಿತ್ತು ಮತ್ತು ಅವನಿಗೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸಹಾಯವಾಗುವ ವಿಷಯವನ್ನು ಬೋಧಿಸಬೇಕಿತ್ತು. ಆದರೆ ನಾನು ಮಾಡಲಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಈಗ, ನಾನು ಅತೀವವಾಗಿ ಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ ಆ ಎಲ್ಲಾ ಕೆಲಸಗಳಿಂದಾಗಿ, ನಾನು ಅದರ ಸಂಕಟವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.”