فرزندان عزیزم، مریم پاک، مادر تمام ملتها، مادر خدا، مادر کلیسا، ملکه فرشتگان، پناه گناهکاران و مادر رحیم تمام کودکان زمین — بنگرید فرزندان، او حتی امروز نزد شما میآید تا شما را دوست بدارد و برکت دهد.
فرزندان، مردمان تمام زمین، امروز میخواهم از همه شما دعوت کنم تا برای برادران و خواهران خود در ونزوئلا دعا کنید، آن کودکان بینوایی که در پناهگاههای موقت زندگی میکنند!
دعا کنید فرزندان، و اجازه ندهید غم و نگرانی از دلهایتان کمرنگ شود؛ اینها بلایای طبیعی هستند، اما به اندازه جنگها جان میگیرند.
اگر فقط میدانستید از ارتفاعات آسمان چشمهای من چه میبینند! اگر شما آن را میدیدید، حتی برای یک لحظه هم تاب نمیآوردید: کودکانی که حتی بر اثر سقوط تکهای سنگ زمین میخورند و میمیرند، بمبهایی که به آنها اصابت میکنند. فرزندانم، دقیقاً اکنون زمانی است که باید اجازه دهید روح ملکه غالب شود و شنیده شود؛ او مشاور شماست!
اگر به او گوش دهید، به خدا گوش دادهاید؛ او را نفریبید، زیرا اغلب تصمیم میگیرید به او گوش دهید اما سپس چنان نادیدهاش میگیرید که گویی هیچ اتفاقی نیفتاده است و او شرمزده عقب مینشیند؛ او فریاد میزند و یاری خدا را میطلبد تا بتواند همچنان شما را در این سفر زمینی هدایت کند.
مراقب او باشید؛ او با همه شما مهربان است، نگرانی دارد و وقتی به او گوش نمیدهید و در مسیرهای شیطان گام برمیدارید، بلند فریاد میزند، خدا را میخواند و میگوید: «پدر، پدر، ببین به کجا میروند، کمکم کن!
ستایش باد پدر، پسر و روحالقدس.
فرزندانم، مریم مقدس همه شما را دیده و از اعماق قلبش شما را دوست داشته است.
شما را برکت میدهم.
دعا کنید، دعا کنید، دعا کنید!
بانوی ما جامهای سفید با ردایی آسمانی به تن داشت؛ تاجی از دوازده ستاره بر سر داشت و در پاهایش دشتی از گلهای آفتابگردان بود که سرهایشان را به پایین خم کرده بودند.