لاویان ۱۷:۱۱ زیرا جان تمام گوشت در خون آن است. من آن را به شما دادهام تا بر روی مذبح برای کفاره جانهایتان باشد، زیرا این خون است که چون جان، کفاره میسازد.
بیایید با یک «دوستت دارم» و یک «اعوذالله... پدر ما» شروع کنیم…
پیشکش زندگی.
امروز فرزندانم، میخواهم از کلیسای من و اهمیت محتواهای روحانی آن، اهمیت بزرگ آموزههایش و پاکی عشق من برای همه ملتها سخن بگویم. میخواهم بر مصیبت من* تأمل کنید، زیرا این همان چیزی است که کلیسای مرا شکل داد – مصیبت در طول تاریخ طنینانداز است و عمل مهم اراده من در کلیساست.
میپرسید چرا مصیبت من؟ این عمل خاص از زندگی و مرگ من، نشاندهنده شکلگیری و حیات ابدی کلیسای من است؛ با تولد من آغاز میشود، سپس همانطور که بر زمین قدم میزدم و رسولانم را گرد میآوردم و فیض پدر را از طریق معجزات بسیار آشکار میکردم، تا زمانی که در باغ تنها ماندم و توسط یهودا خیانت شد، کسی که سربازان را به باغ آورد و آنها مرا نزد پیلاطوس بردند تا محکوم به مرگ شوم.
رنجی که من در مصیبتم تحمل کردم برای تمام بشریت بود و این یک پیشکش زندگی برای هر یک از شما بود. بنابراین، وقتی بر مصیبت من تأمل میکنید، این کار باعث تسکین رنج دیگران و نجات روحها از هلاکت میشود.
ما میتوانیم این کار را با هم انجام دهیم – میخواهم تأکید کنم که کلیسای واقعی من بر مصیبت من به عنوان سلسله وقایع اصلی خود در مراسم میس تأمل میکند و هر میس، حیات عشائی من را رستاخیز میدهد و اجازه میدهد بدن و خون من به پدر تقدیم شود، زیرا این بدن و خون من است که در ازای روحها، در هر میسی در سراسر جهان، فدای شما میشود. من همیشه با شما هستم.